w 1981 wystąpił w ostatnim wydaniu programu. Za autorski, 17-odcinkowy program telewizyjny Operowe qui pro quo (1975–1980) otrzymał Nagrodę Prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji (1978) i Złoty Ekran (1979) przyznawany przez redakcję czasopisma „Ekran” najciekawszym telewizyjnym programom i osobowościom. W grudniu 1977 poprowadził telewizyjne widowisko operowe „Koncert gwiazd” w Operze Poznańskiej. W 1978 odbył dwumiesięczną podróż do Nowego Jorku w ramach stypendium przyznanego przez Fundację Kościuszkowską. Również w latach 70. wziął udział w jednym z odcinków teleturnieju Kto z nim wygra? emitowanym w programie Studio 2 w TVP2; wygrane 24 tys. zł przekazał na rzecz odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Prowadził autorskie audycje radiowe i programy telewizyjne: Spotkania z… (1977–?), Zaczarowany świat operetki (1981), Sławne, polskie, moniuszkowskie (1982), Rewelacja miesiąca (1979–?) i Przeboje Bogusława Kaczyńskiego (1986–?). Relacjonował Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina dla Dziennika Telewizyjnego, a z redakcją programu współpracował także przy okazji innych wydarzeń muzycznych i pracował w jej dziale kulturalnym.