Podczas gdy region północno-zachodniego Pacyfiku ochłodził się o 2–3 °C, ochłodzenie w zachodniej części Ameryki Północnej było ogólnie mniej intensywne.

Kiedyś uważano, że ochłodzenie młodszego dryasu rozpoczęło się mniej więcej w tym samym czasie na półkuli północnej, jednak analiza warstw (skał osadowych) przeprowadzona w 2015 r. sugeruje, że chłodzenie przebiegało w dwóch etapach. Badania osadów z jeziora Suigetsu w Japonii i kompleksu jaskiń Puerto Princesa na Filipinach pokazują, że początek młodszego dryasu w Azji Wschodniej był opóźniony o kilkaset lat w stosunku do północnego Atlantyku. Choć ochłodzenie było jednolite przez cały rok, ale miało wyraźny wzór sezonowy. W większości miejsc na półkuli północnej zimy stały się znacznie chłodniejsze niż wcześniej, ale wiosny ochłodziły się o mniej, podczas gdy latem nie nastąpiła istotna zmiana temperatur. Wydaje się, że wyjątek miał miejsce w dzisiejszym stanie Maine, gdzie temperatury zimowe pozostały stabilne, ale temperatury letnie spadły nawet o 7,5 °C.