Etykieta – jednostka leksykalna służąca oznaczeniu instrukcji w celu wskazania celu instrukcji skoku. W językach z numerowanymi wierszami kodu funkcje etykiety pełnią numery wierszy (zwykle w językach interpretowanych).
Najczęściej etykiety są pierwszymi wyrażeniami w danym wierszu i mają postać łańcucha znaków (liter lub cyfr) oddzielonych od instrukcji znakiem dwukropka: etykieta: instrukcja
Niekiedy stosuje się też słowo kluczowe label. instrukcje label etykieta instrukcje
Przykładowe języki programowania: Pascal (słowo kluczowe label), C, C++ (dwukropek) PL/1, i wiele innych języków programowania o zapisie swobodnym kodu źródłowego, łańcuch znaków na odpowiedniej pozycji
Przykładowy języki programowania to język Snobol, w którym każdy łańcuch znaków rozpoczynający się od litery lub cyfry na pierwszej pozycji wiersza, interpretowany jest jako etykieta instrukcji, przy czym po pierwszej literze mogą wystąpić dowolne znaki alfabetu języka, z wyjątkiem separatorów, które kończą symbol etykiety.
liczba całkowita: 15 PRINT „komunikat" Przykładowe języki programowania: BASIC (we wczesnych wersjach etykieta – numer wiersza – była obowiązkowa dla wszystkich instrukcji – wierszy programu), Fortran, Comal, i inne. liczba.liczba: 10.5 DO PART 11