Eryk VI Menved (1274 – 13 listopada 1319) – król Danii w latach 1286–1319.

Eryk wstąpił na tron w wieku 12 lat po tym, jak jego ojciec, król Eryk Glipping, został zamordowany. Odpowiedzialni za jego śmierć możnowładcy zbiegli do Norwegii, skąd z pomocą norweskiego króla Eryka II Wroga Księży zaczęli najeżdżać duńskie wybrzeża. Wkrótce dołączył do nich brat młodego króla, Krzysztof II. Sytuacja pogorszyła się jeszcze bardziej, gdy matka króla wyszła za mąż za holsztyńskiego hrabiego i gdy Eryk popadł w bardzo poważny konflikt z kościołem (nieudana próba uwięzienia arcybiskupa , przegrany proces wytoczony królowi przez papiestwo, grzywny, nałożony na Danię interdykt).

thumb|300px|Pieczęć Eryka Menveda Na początku XIV wieku Eryk zaangażował się w politykę w północnych Niemczech (chcąc, jak niegdyś król Waldemar II Zwycięski, rozszerzyć królestwo Danii na południe). Konflikty na tych terenach zakończyły się w 1316, gdy zrujnowany finansowo król musiał zrezygnować ze swoich ambicji. Bita przez króla moneta była bezwartościowa, a zadłużenie było tak duże, że Eryk zmuszony był na trzy lata oddać Fionię Gerardowi II.