W 1927 roku Grecy stanowili 97% mieszkańców wyspy.

Z powodu korzystnego strategicznego położenia Imbros w pobliżu cieśniny Dardanele, zachodnie państwa, zwłaszcza Wielka Brytania nalegały pod koniec wojen bałkańskich w 1913 roku żeby wyspa pozostała w Imperium Osmańskim, podczas kiedy pozostałe wyspy Egejskie miały zostać odstąpione Grecji.

W 1920 roku, Traktat w Sèvres zwrócił wyspę Grecji. Wskutek przegranej przez Grecję wojny grecko-tureckiej (1919–1922), 24 lipca 1923 podpisano pokojowy Traktat w Lozannie, zgodnie z którym Imbros miała się stać częścią Turcji. Jednocześnie Traktat gwarantował zamieszkałej wyspę ludności greckiej podstawowe prawa i pewnego rodzaju autonomiczny administracyjny status Greków tak na Imbros, jak i na sąsiednim Tenedos. Traktat miał zagwarantować, że w związku z tym, że Grecy stanowili większość etniczną wyspy, nie zostaną oni objęci programem wysiedleń i wymianą ludności między Grecją i Turcją.