Przez wieki Skálholt było również znaczącym ośrodkiem politycznym (porównywalnym z Þingvellir) i kulturalnym (w 1056 roku powstała tutaj pierwsza na Islandii szkoła Skálholtsskóli, kształcąca duchowieństwo).
W okresie średniowiecza poza siedzibą biskupa, katedrą i szkołą w Skálholt funkcjonowały również obszerne gospodarstwa rolne, kuźnia oraz klasztor. Wzniesiono też pokaźne domy studenckie, kwatery dla nauczycieli oraz innych pracowników. Adam z Bremy, opisując około 1075 roku Skálholt (Scaldholz) przedstawił je jako „największe miasto” Islandii. Do 1540 roku rezydowali w nim biskupi katoliccy, a po reformacji do 1796 roku – biskupi protestanccy. W Skálholcie w 1550 roku został stracony ostatni katolicki biskup Islandii, biskup Hólaru Jón Arason.
Obecnie Skálholt jest niewielką miejscowością, do której każdego roku przyjeżdżają goście, chcący wziąć udział w różnych wydarzeniach kulturalnych. Głównym z nich jest lipcowy cykl letnich koncertów, podczas którego występują wybitni muzycy klasyczni, chóry i inni zaproszeni wykonawcy.
Mapa ze Skálholt thumb|Mapa ze Skálholt