W praktyce, najczęściej obecnie są stosowane siatki 50 GHz i 100 GHz.
Aczkolwiek nie ma fundamentalnych przyczyn, dla których transmisja DWDM nie mogłaby odbywać się w dowolnym oknie telekomunikacyjnym, w praktyce wykorzystywane jest okno C (zakres 1530-1565 nm). Wynika to z dostępności wzmacniaczy optycznych EDFA, pracujących w tym zakresie oraz z faktu, że tłumienie szklanego włókna światłowodowego jest najniższe w okolicach okna C. Spotykane są również systemy DWDM dla pasma L, jednak są znacznie rzadziej wykorzystywane. Liczba dostępnych w oknie C kanałów zależy od stosowanej siatki (odstępu międzykanałowego). Dostępne obecnie komercyjnie systemy oferują pojemność nawet 96 kanałów, przy stosowaniu siatki 50 GHz.
Problemy techniczne Mechanizmy degradujące jakość sygnału optycznego w łączu DWDM zwykle dzieli się na liniowe i nieliniowe. Wśród efektów liniowych najważniejsze są szumy: szum optyczny ASE (produkowany przez wszystkie wzmacniacze optyczne i degradujący optyczny stosunek sygnał/szum OSNR) i szum termiczny oraz zniekształcenia (w tym dyspersja chromatyczna, dyspersja polaryzacyjna i efekty filtrowania).