Witold Conti, właśc. Witold Konrad Kozikowski (ur. 2 lutego 1908 w Berlinie, zm. 26 maja 1944 w NiceiW. J. Podgórski, „Poeci na tułaczce". W kręgu autorów Oficyny Nicejskiej Samuela Tyszkiewicza 1940—1947, Warszawa 2002, s. 157.) – polski aktor i śpiewak.
Kariera artystyczna Syn Stanisławy i Maksymiliana Kozikowskich. Jego ojciec pełnił funkcję kierownika Państwowego Urzędu Pośrednictwa Pracy. W 1920 wyemigrował do Polski z Niemiec. Studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, w tym samym czasie uczył się śpiewu u profesora Zygmunta Zawrockiego. Po pewnym czasie wyjechał do Paryża, gdzie miał kontynuować studia prawnicze, jednak rozpoczął wówczas studia w klasie skrzypiec i wokalistyki tamtejszego konserwatorium muzycznego. Podczas studiów w Paryżu rozpoczęła się jego przyjaźń z Polą Negri. W latach 1930–1938 występował w warszawskich teatrach rewiowych, kabaretach oraz w filmach fabularnych. Okazjonalnie występował także w Teatrze Letnim oraz Operetce przy ulicy Karowej. Grając w filmach, odtwarzał głównie pierwszoplanowe role przystojnych amantów. Występował także w audycji Podwieczorek przy mikrofonie na antenie Polskiego Radia.