Turystyka Szczyt stał się celem wycieczek już w XIX wieku. Lesista Wielka słynęła ze szczelin wiatrowych znajdujących się na wschód od obecnego szlaku niebieskiego z Dzikowca, kilkadziesiąt metrów poniżej szczytu. Osobliwe skalne trzy szczeliny nazwę (niem. „Windlöcher”) zawdzięczały podmuchom powietrza, wydającego odgłosy przy większych wahaniach temperatury. Po wojnie ciekawostka została zapomniana, a szczeliny zostały przysypane i zarosły, co hamowało cyrkulację powietrza i uniemożliwiało wydawanie dźwięków.
Dzięki działaniom Dolnośląskiego Zespołu Parków Krajobrazowych i Nadleśnictwa Wałbrzych stały się one łatwiej dostępne i lepiej wyeksponowane. Dzięki usunięciu roślinności rozpadliny są obecnie dobrze widoczne, a ponadto ogrodzono je drewnianą barierką. Szczelina jest wydłużona w kierunku NW–SE, ma około 5 m długości i 3,5 m głębokości. Górną część tworzy lejkowate zagłębienie, zwężające się do postaci linijnej rozpadliny o szerokości ok. 0,5 m. Najbardziej efektownie prezentuje się ona podczas śnieżnej zimy, gdyż w jej bezpośrednim sąsiedztwie brak śniegu. Spowodowane to jest wypływem ciepłego powietrza ze strefy szczelinowej, tj. z samej rozpadliny oraz niewielkich otworów w otaczjącym ją rumowisku skalnym.