Rozgorzała walka wręcz, która na niektórych odcinkach przyniosła Francuzom niewielkie sukcesy, w końcu jednak na polu bitwy w roli zwycięzców pozostali Anglicy.
Ostatnim akordem bitwy była klęska spóźnionej piechoty francuskiej, która przybyła na pole bitwy w dniu następnym.
Podsumowanie bitwy Straty obu przeciwników są trudne do określenia. Francuzi stracili 1542 rycerzy, w tym sojusznika, króla Czech Jana Luksemburskiego oraz brata króla, Karola hrabiego Alençon, i nieznaną liczbę kuszników i piechoty, prawdopodobnie kilka tysięcy. Wśród rannych był sam król Filip, który ratował się ucieczką. Straty angielskie były nieznaczne, oceniane są na 100 do 300 ludzi. Historia wojen zna niewiele przykładów podobnej dysproporcji strat w sytuacji użycia sił proporcjonalnych liczebnie i nieróżniących się zbytnio jakością uzbrojenia (podobnymi przykładami są bitwy pod Kircholmem, Kłuszynem, czy Chocimiem).
Długoterminowym efektem bitwy było zdobycie przewagi militarnej i psychologicznej przez Anglików, co skutkowało pozostawieniem samych sobie obrońców oblężonego Calais i utrata tego ważnego portu w 1347.
Bibliografia
Włodzimierz Kalicki, Dzień łuków, „Duży Format” (27 VIII 2007). Sławomir Leśniewski, Pożegnanie z rycerstwem, „Polityka”, nr 34/2006.
Kategoria:Bitwy wojny stuletniej Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Czech Bitwa pod Crécy Kategoria:Bitwy w XIV wieku