Kosaciec syberyjski (Iris sibirica L.) – gatunek roślin cebulowych i kłączowych należący do rodziny kosaćcowatych.
Rozmieszczenie geograficzne Rodzimy obszar występowania obejmuje południową, środkową i zachodnią Europę, Turcję, Kaukaz i Syberię. Jest uprawiany w Ameryce Północnej. W Polsce występuje w rozproszeniu na większości obszaru, ale najliczniej na Dolnym Śląsku, Wyżynie Lubelskiej, i na Roztoczu. W Karpatach występuje w Bieszczadach, Beskidzie Niskim, Beskidzie Wyspowym, Dołach Jasielsko-Sanockich i na Pogórzu Wiśnickim. Nie występuje w południowej i północnej części województwa mazowieckiego i na Pomorzu Zachodnim.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiaty thumb|left|180px|Owoce dojrzewające thumb|left|180px|Owoce dojrzałe Łodyga Pusta, wzniesiona, do 120 cm wysokości. Wyrasta z grubego kłącza. Jest pusta, dołem występują na niej resztki zeszłorocznych liści. Liście Równowąskomieczowate o szerokości 2-6 mm, nie wyższe niż łodyga. Kwiaty Przeważnie występują po dwa, niekiedy po 3-4 na jednym pędzie. Działki okwiatu o szerszej nasadzie. Biało-niebieskie, żyłkowane zwężają się nagle bez strefy przejściowej w żyłkowany paznokieć. Lokalnie występują też rośliny o kwiatach białych. Słupek dolny. Jego znamię jest krótsze i węższe od wewnętrznych działek okwiatu.