15.
Po śmierci Feliksy Kozłowskiej, założycielki i duchowej opiekunki mariawityzmu (1921 r.), Jan Maria Michał Kowalski objął w Starokatolickim Kościele MariawitówNazwa używana od 1919 (lub 1921) r. samodzielne rządy jako „martwe narzędzie w rękach Boga”; od 1923 r. używał tytułu arcybiskupaBorys Przedpełski, Mirosław Michalski: Życie i dokonania arcybiskupa Jana Marii Michała Kowalskiego (1871–1942), Rocznik Teologiczny LXVI, z. 3/2024, DOI: 10.36124/rt.2024/17, Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie, Warszawa 2024, s. 466.. W latach 1921–1925, posługując się głównie tekstem Wulgaty, dokonał przekładu Pisma Świętego na język polski. W 1922 r. zebrał i opublikował w książce Dzieło Wielkiego Miłosierdzia objawienia Feliksy Kozłowskiej.