Łuna 21 – misja radzieckiej bezzałogowej sondy kosmicznej do badań Księżyca.
Plan przebiegu misji Kompleks naukowy misji typu Łuna-Łunochod wynoszony był na orbitę okołoziemską za pośrednictwem rakiety klasy Proton 8K82K. Z orbity parkingowej nakierowywano statek na trajektorię translunarną. Po kilkudniowym locie następowała satelizacja Łuny na orbicie Księżyca. Sonda przebywała na orbicie księżycowej kilka następnych dni, a po skontrolowaniu urządzeń pokładowych rozpoczynano fazę systematycznego obniżania orbity a w końcu właściwą fazę lądowania. Po osiągnięciu powierzchni, lądownik wysuwał zestaw ramp, po których na powierzchnię zjeżdżał pojazd Łunochod. Zadaniem pojazdu było przejechanie jak najdłuższego dystansu i wykonanie szeregu badań w okolicach mniej i bardziej oddalonych od miejsca lądowania sondy.
Konstrukcja próbnika Sonda oznaczona fabrycznie jako model Łuna YE-8 zbudowana została przez Instytut Naukowo-Produkcyjny im. Ławoczkina. Składała się z dwóch elementów: lądownika oraz łazika Łunochod 2.
Lądownik wyposażony był w aparaturę lądującą (komputer i system napędowy) oraz zdalnie wysuwane rampy, po których na powierzchnię zjeżdżał Łunochod.