Władze rosyjskie nie powstrzymały pogromu; dopiero po trzech dniach policja powstrzymała rozjuszony tłum.

Antysemickie wydarzenia w Kiszyniowie wstrząsnęły 22-letnim Żabotyńskim, który postanowił wstąpić do organizacji syjonistycznej, gdzie zyskał uznanie jako utalentowany mówca oraz przywódca młodzieżowy. Żabotyński uczestniczył w organizowaniu oddziałów samoobrony żydowskiej, która miała chronić przed kolejnymi pogromami. W prasie wypowiadał się w obronie praw społeczności żydowskiej. Latem 1903 roku był delegatem na VI Światowy Kongres Syjonistyczny w Bazylei, zorganizowany przez Theodora Herzla, który promował pomysł utworzenia żydowskiego państwa w Palestynie. Doszedł wtedy do przekonania, że jest to jedyny sposób uchronienia ludności żydowskiej przed szerzącym się w całej Europie antysemityzmem. Po powrocie do Rosji Żabotyński zamieszkał w Petersburgu.

Był przeciwnikiem odzyskania przez Polskę niepodległości uważając, że w tym przypadku władzę w nowym państwie zyskają nacjonaliści polscy. Twierdził, że Polakom potrzebny jest kulturalny rosyjski gubernator, a nie własne państwo. Uważał Polaków za najbardziej antysemicki naród na świecieNorbert Michta, Jan Sobczak "Stanisław Trusiewicz - Zalewski (1871 - 1918)", Elbląska Uczelnia Humanistyczno - Ekonomiczna 2004, ISBN 83-89113-03-1, s.