Do elementów europejskich należą gitara (jednak gitara została wprowadzona do Afryki przez Portugalczyków być może już w XV w. i Afrykanie według tego wzorca sami konstruowali instrumenty gitaropodobne: rabekin, ramakienjo, rampi, rabouquin lub ramki. Miały one trzy lub sześć strun). niektóre elementy rytmiczne, rodzaj strojenia mocne podkreślanie czterotaktowego rytmu (chociaż najstarsze bluesy mają bardziej płynną, otwartą rytmicznie formę). struktura harmoniczna – chyba najbardziej dogmatycznie zachowywany element bluesa: charakterystyczny układ akordów w strukturalnej relacji toniki, subdominanty i dominanty. Wśród bluesmenów panowało przekonanie, że jeśli utwór odchodzi zbyt daleko od tej progresji akordów, to przestaje być bluesem. Było to tak mocna podstawa, że nawet jeśli gitara była nastrojona na jakimś otwartym akordzie i czasami akompaniament nie przebiegał według wzorca, to wokalnie podkreślano tę strukturę. wiersz jest typowym angielskim jambicznym pięciostopowcem. Typowa bluesowa zwrotka liczy trzy wersy (podczas gdy pierwotna zwrotka pieśni pracy – work song – liczyła dwa wersy). Dokładnie nie wiadomo jak przebiegał tu rozwój. Być może, ponieważ blues był formą improwizowaną (oralna tradycja), zdublowanie pierwszego wersu dawało czas na zaimprowizowanie trzeciego.