Dawid został ukazany w zwycięskiej pozie tuż po pokonaniu Goliata. Na jego odciętej głowie wspiera nogę. W prawej dłoni dzierży ogromny miecz. Lewą dłoń zmysłowo opiera na biodrze. W tejże dłoni trzyma kamień, którym powalił przeciwnika. Głowa Dawida jest lekko pochylona. Kapelusz przypomina, że Dawid był wcześniej pasterzem. Twarz wyraża zadumę i spokój. Spojrzenie Dawida jest skierowane w dół, w kierunku obciętej głowy. Jego długie i kręcone włosy spadają na jego smukły tors. Ciało Dawida jest lekko wygięte, pełne jest elegancji i wyrafinowania.
Kosmyki brody Goliata sięgają lewej stopy Dawida. Hełm Goliata został przystrojony piórami, które dotykają wewnętrznej strony prawego uda Dawida.
Podobnie jak na innych renesansowych portretach młodych mężczyzn Dawid ma delikatne rysy twarzy, gładką skórę, długie, kręcone włosy i smukłą, chłopięcą sylwetkę. Poza Dawida nawiązuje do rzeźby klasycznej. Młodzieniec został ukazany w kontrapoście – ciężar ciała jest przeniesiony na jedną nogę, podczas gdy druga pozostaje ugięta. W czasach renesansu posąg wydawał się widzom żywy, co stanowiło odmianę od statycznych rzeźb średniowiecznych.