Leon Heyke, kasz. Léón Heyke, (ur. 10 października 1885 w Cierzni, zm. 16 października 1939 w Lesie Szpęgawskim pod Starogardem Gdańskim) – polski duchowny katolicki, członek Koła Kaszubologów w Seminarium Duchownym w Pelplinie, poeta, pisarz i publicysta kaszubski, nauczyciel i wychowawca młodzieży.
Życiorys Młodość Leon Heyke (metrykalnie Leo Heyka) urodził się 10 października 1885 r. w przysiółku Cierznia k. Bieszkowic, na płd. wschód od jez. Zawiat. Podobno za czasów księdza było tam już 7 domów, w których mówiono wyłącznie po kaszubsku. Jego dom rodzinny przetrwał do niedawnych czasów.
Leon był pierwszym z czworga dzieci gospodarza Ferdynanda i Anny z Plotzków. Ojcu zawdzięczał pracowitość, matce – zamiłowanie do kaszubszczyzny. Najpierw chodził do szkółki w Bieszkowicach. Dzięki zdolnościom i poparciu ks. Walentego Dąbrowskiego trafił w 1898 r. do gimnazjum w Wejherowie, gdzie – z roczną przerwą na wojsko – uczył się 7 lat. Maturę zdał 1 marca 1906 r. Należał krótko do kółka filomackiego. W kwietniu 1906 r. zaczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Pelplinie, gdzie od wiosny 1908 r. należał do Koła Kaszubologów. W lutym 1909 r. wygłosił tam referat poświęcony etymologii nazwy Kaszuby. Rok później spotkał się z Aleksandrem Majkowskim. Już wtedy pisał kaszubskie wiersze.