Obecna cerkiew została wzniesiona na miejscu starej, spalonej po uderzeniu pioruna. Tożsamość budowniczych i architektów jest nieznana. Wysokość cerkwi to 37 m, została ona zbudowana z drewna, zgodnie z tradycją ruskiego rzemiosła, bez gwoździ (z wyjątkiem fragmentów iglic na kopułach, które zostały przybite maleńkimi gwoździami). Świątynia należy do typu „letnich”, co oznacza, że zimą nie odprawia się tam nabożeństw.
Cerkiew zwieńczają 22 kopuły, rozmieszczone regularnie. Świątynia posiada również elementy obronne, służące dawniej do odparcia ataku najeźdźców. Prezbiterium pokryte jest trójspadzistym dachem. Wejście do cerkwi ma formę dwuspadzistego krytego skrzydła. Perłą wnętrza jest czteroczęściowy, składający się z 102 ikon, ikonostas, którego rama pochodzi z początków XIX wieku. Jego ikony dzielą się na trzy grupy: najstarsze, obrazy Przemienienia Pańskiego oraz Opieki Matki Bożej, datuje się na koniec XVII wieku, są one typowe dla stylu północnego. Nieco niżej znajduje się druga grupa ikon, namalowanych w 2. połowie XVIII wieku, zaś najwyżej na ikonostasie znajdują się ikony z trzeciej ćwierci XVIII wieku, przywiezione z głębi Rosji.