miał także najlepszą w lidze średnią uderzeń (0,342). W 1955 wystąpił w sześciu meczach World Series, w których Dodgers pokonali New York Yankees 4–3 w serii best-of-seven.
Pod koniec sezonu 1956 został sprzedany do New York Giants, ale wolał już zrezygnować z kariery w ogóle, niż wspierać ten zespół; miało to miejsce w styczniu 1957 roku. Po zakończeniu kariery sportowej zajmował się między innymi prowadzeniem firmy Chock Full O'Nuts a także był członkiem zarządu NAACP. W 1960 zaangażował się w wybory prezydenckie, w których wspierał początkowo Huberta Humphreya, a później Richarda Nixona. Został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame w 1962 roku. W roku 1998 zajął 44. miejsce na liście stu najlepszych baseballistów według magazynu Sporting News (The 100 Greatest Baseball Players) i został wybrany do Drużyny Stulecia MLB.
Grał główną rolę w filmie autobiograficznym „The Jackie Robinson Story” z 1950 roku.
Zmarł na atak serca w wieku 53 lat.
W 1997 roku System Rezerwy Federalnej wyemitował srebrną monetę kolekcjonerską o nominale 1 dolara upamiętniającą Jackiego Robinson.