utwory taneczne (ang. reels) posiadały przeważnie czystą skalę diatoniczną, podczas gdy więzienne pieśni pracy ukierunkowane były bardziej w kierunku afrykańskich skal pentatonicznych i heksatonicznych. Z kolei bluesy, zapewne pod wpływem komercyjnych bluesowych nagrań płytowych, wykazywały wpływ konwencjonalnej skali bluesa miejskiego z lat. 20, a więc wykonywanego przez kobiety z towarzyszeniem większych zespołówSkala ta była podobna do bluesa Delty z pewną ambiwalencją na stopniu trzecim, z ograniczonym użyciem stopnia drugiego, ale za to z dużo większym naciskiem na obniżony stopień siódmy, co było charakterystycznym elementem miejskiej skali bluesowej.
Style akompaniamentu także rozwijały się według tych trzech wzorów. Dla skocznej muzyki zabawowej (slang sukey jump) używano prostego podwójnego wzoru: linia melodyczna była zwykle śpiewana bez ornamentacji a tonacja była jasno określona. Akompaniament był wtedy także prosty;