o ironio, on sam był zastąpiony przez Mella Andersona), zaś w kwietniu 1981 roku wymienił go Joey „Fast” Brighton, aż w końcu w zespole pojawił się A.J. Pero z lokalnego zespołu Cities. Właśnie ten skład (Dee Snider, Jay Jay French, Eddie Ojeda, Mark Mendoza i A.J. Pero) jest uważany za „klasyczny skład” grupy, który nagrał 4 studyjne albumy i zagrał tysiące koncertów na całym świecie. Za namową dwóch reporterów z pism Sounds i Kerrang!, będących pod wrażeniem występów Twisted Sister, zespół wyruszył do Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu koncernu płytowego, który by się nimi zaopiekował. Tu wreszcie, w kwietniu 1982 roku, podpisali kontrakt z małą brytyjską wytwórnią Secret Records, która w tamtym czasie była wylęgarnią punkowych kapel.
Droga do sławy thumb|left|240px|Dee Snider, 2014 W czerwcu 1982 roku, niedługo przed wydaniem pierwszego longplaya Under The Blade zespół nagrał swoją pierwszą E.P.-kę Ruff Cuts. Oba wydawnictwa zostały wyprodukowane przez Pete’a Waya z UFO pod szyldem Secret Records. Pomimo słabej jakości produkcji (to była pierwsza próba Pete’a Waya jako producenta), album stał się niespodziewanym, undergroundowym hitem w Wielkiej Brytanii, a grupa zaczęła otwierać koncerty takich zespołów, jak Motörhead. Płytę cechowało surowe, metalowe brzmienie.