Pero opuścił zespół, aby reaktywować Cities. Został zastąpiony przez dawniego perkusistę zespołu Good Rats (w którym grał też Bruce Kulick z KISS), Joeya „Sevena” Franco. Jego pseudonim „Seven” („Siedem”) podkreślał fakt, iż Joey był siódmym perkusistą Twisted Sister. W 1987 roku Dee Snider zdecydował się stworzyć swój własny solowy projekt i podobno zaangażował do niego przyszłego gitarzystę Iron Maiden Janicka Gersa, jednak nic z tego nie wyszło. Wokalista nagrał album z zaprogramowaną przez Joeya Franco elektroniczną maszyną perkusyjną i z kilkoma muzykami sesyjnymi, takimi jak np. Reb Beach (gitara). Atlantic odmówiło jego wydania, jeśli nie będzie sygnowany nazwą Twisted Sister, tak więc Love Is For Suckers wyszło jako kolejna płyta Twisted Sister. Mimo iż członkowie zespołu nie brali udziału w sesjach nagraniowych, to cały jego skład został wymieniony we wkładce płyty, wprowadzając słuchaczy w błąd. Skład, który nagrał ten materiał, zagrał tylko kilka piosenek z tego albumu na koncertach. Płytę cechowało bardzo glammetalowe brzmienie, gdyż tym razem za produkcję odpowiadał Beau Hill. W tym czasie zespół zrezygnował ze stosowania makijażu, który był jak dotąd nieodłącznym elementem występów Twisted Sister. Komercyjnie, płyta okazała się kompletną klapą.