Najbardziej charakterystyczne gatunki lęgowe dla doliny Biebrzy to: batalion, 4 gatunki bekasów, w tym dubelt i sporadycznie lęgowy bekasik, kulik wielki, biegus zmienny, żuraw, mewa mała, 5 gatunków rybitw, w tym białoskrzydła i białowąsa, puchacz, orlik krzykliwy. Dla wodniczki Bagna Biebrzańskie mają znaczenie wyjątkowe – być może od utrzymania biebrzańskich turzycowisk w stanie niezmienionym zależeć będzie istnienie tego gatunku. Badania biologii i liczebności tego gatunku trwają tu do dziś. Kotlina Biebrzy jest jednym z nielicznych miejsc w Polsce, gdzie można jeszcze spotkać cietrzewia i uszatkę błotną.
Spośród ssaków na terenie Bagien Biebrzańskich występują: łoś euroazjatycki, który jedynie tu przetrwał okres II wojny światowej i dzięki ochronie rozmnożył się i rozprzestrzenił na terenie Polski jeleń szlachetny, sarna europejska, dzik euroazjatycki, zając szarak, bóbr europejski wilk szary, lis rudy, jenot azjatycki, borsuk europejski, tchórz zwyczajny, kuna leśna, wydra europejska, gronostaj europejski, łasica pospolita. Ponadto żyje tu 17 gatunków drobnych ssaków, a wśród nich najliczniejsze i najbardziej rozpowszechnione są: orzesznica leszczynowa, ryjówka malutka, badylarka pospolita, nornik północny i smużka leśna.