Favorinus, Faworyn, Faworinus, Faworynus, Faworinos () (ur. ok. 80 w Arelatum, zm. ok. 160) – galijski filozof, sofista i retor, działający w starożytnym Rzymie.
Flawiusz Filostrat napisał, że Favorinus był człowiekiem trzech paradoksów: Galem żyjącym jak Hellen, eunuchem oskarżonym o cudzołóstwo, osobą kłócącą się z cesarzem, która mimo to przeżyła.
Życiorys Favorinus urodził się w Arelatum w Gallii Narbonensis jako osoba interpłciowa, miał wysoki eunuchoidalny głos oraz nigdy nie miał zarostu. W Marsylii kształcił się w gramatyce i być może w retoryce. Następnie w latach około 96–100 brał udział w wykładach Diona Chryzostoma i Epikteta. Podczas podróży do Grecji nawiązał przyjaźń z Plutarchem, z którym rywalizował w liczbie skomponowanych utworów. W latach około 105–107 mieszkał w Atenach, następnie powrócił do Rzymu. Ponownie przebywał w Atenach w latach dwudziestych II wieku, gdzie pełnił funkcję kierownika szkoły filozoficznej. Jego nieformalnym uczniem był Herod Attyk. Podczas podróży do Jonii, popierany przez Efez, rozpoczął rywalizację z Polemonem z Laodycei, który był popierany przez Smyrnę. Spór ten doprowadził do podzielenia środowiska sofistów.