thumb|450px|center|Jan van Eyck, Ołtarz Baranka Eucharystycznego (1532) – monumentalny poliptyk niderlandzki w formie nietypowego zamykanego tryptyku (na stronach wewnętrznych 12 kwater w dwóch strefach) thumb|250px|Poliptyk zamknięty (na stronach zewnętrznych skrzydeł 12 kwater w trzech strefach)
Poliptyk (gr. polu – wiele; ptyche – składać się; gr. polyptychos, łac. polyptychus – wielokrotnie złożony) – typ nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku.
Nastawa w formie poliptyku to złożona struktura, malowana lub rzeźbiona, skomponowana na kilku (kilkunastu) płaszczyznach (skrzydła, kwatery), wiążąca wiele elementów w harmonijną całość wg określonej koncepcji artystycznej i wspólnego programu ikonograficznegoC. L. Virdis, M. Pietrogiovanna, Arcydzieła malarstwa ołtarzowego, Warszawa 2004, s. 15; K. Zwolińska, Z. Malicki, Mały słownik terminów plastycznych, Warszawa 1974, s. 283Słownik wiedzy o kulturze, Warszawa 2009, s. 463; Religia. Encyklopedia PWN, t. 8, Warszawa 2003, s.