Antonow skonstruował szybowiec A-40 KT, który był seryjnym radzieckim czołgiem T-60 z doczepionymi płatami nośnymi. Szybowiec miał być sterowany przez załogę czołgu poruszającą lufą i wieżyczką. W 1942 r. czołg-szybowiec KT wzbił się pierwszy raz w powietrze. Z racji skomplikowanego systemu sterowania lotem oraz braku samolotów holujących TB-3 pomysłu nie wykorzystano w czasie II wojny światowej.
W 1946 r. w Nowosybirsku utworzono biuro konstrukcyjne Antonowa, któremu powierzono zadanie skonstruowania samolotu przeznaczonego dla rolnictwa. W 1947 r. biuro zostało przeniesione do Kijowa, tam kontynuowano prace konstrukcyjne w wyniku których powstał An-2. Z racji swej uniwersalności była to konstrukcja, która ugruntowała pozycję Antonowa wśród radzieckich konstruktorów lotniczych. W kolejnych latach otrzymał polecenie opracowania lekkiego samolotu dwusilnikowego, co zaowocowało zbudowaniem An-8 z napędem turbośmigłowym. Za ten samolot jego zespół konstrukcyjny został wyróżniony nagrodą państwową. Na bazie An-8 powstał pasażerski An-10, który w 1958 r. został zaprezentowany na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu.