Władysław Mitkowski ps.Żbik (ur. 22 września 1914 w Krakowie, zm. 24 czerwca 1942 tamże) – radiotechnik, kapral rezerwy WP, żołnierz AK, podharcmistrz.
Życiorys Był wnukiem powstańców z 1863, synem Józefa i Władysławy Szymoniak. Miał dwóch braci starszego Józefa późniejszego historyka i profesora UJ i młodszego Stanisława ps. Szarota (1922-1944).
Po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczął naukę w Gimnazjum św. Anny musiał ją jednak przerwać ze względów zdrowotnych. Ostatecznie maturę zdał eksternistycznie dopiero w marcu 1939. W marcu 1933 wstąpił do harcerstwa, kończąc w kwietniu kurs wodzów zuchowych. W styczniu 1934 ukończył kurs drużynowych i w lutym został mianowany drużynowym XV Męskiej drużyny harcerskiej noszącej imię ppłk. Leopolda Lisa Kuli.
W 1937 r. został powołany do wojska- służył w 1 Pułku Strzelców Podhalańskich w Nowym Sączu. Ukończył jako prymus półroczny kurs radiowo-telegraficzny w Krakowie oraz brał udział w zajęciu Zaolzia. Był uczestnikiem wojny obronnej – brał udział w walkach 20 pułku ziemi krakowskiej. Uciekł z transportu jeńców i przez Puszczę Niepołomicką wrócił do Krakowa. W grudniu 1939 wstąpił do podziemnej organizacji wojskowej. W pierwszych trzech latach okupacji niemieckiej brał udział w wydawaniu prasy konspiracyjnej.