Hubara arabska (Chlamydotis macqueenii) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae). Narażony na wyginięcie.

Systematyka Hubara arabska jest gatunkiem monotypowym. Dawniej była klasyfikowana jako podgatunek hubary saharyjskiej – Chlamydotis undulata macqueenii, jednakże w 2002 po przeprowadzeniu badań genetycznych stwierdzono, iż należy ją uznać za oddzielny gatunek. Różnice występują m.in. w głosie oraz w zachowaniach godowych. Hubara arabska jest ponadto nieco większa i ma nieco jaśniejsze oraz bardziej jednolite upierzenie na grzbiecie.

Zasięg występowania Zamieszkuje Bliski Wschód i Półwysep Arabski oraz Iran, Pakistan i Kazachstan po Mongolię i północne Chiny. Północna część populacji wędrowna. Zimuje na wybrzeżach Zatoki Perskiej oraz w Iranie i Indiach. Wyjątkowo zalatuje do Polski.

Morfologia Wygląd Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego, choć samice są mniejsze. Wierzch ciała brudnożółty, z lekkim poprzecznym rysunkiem. Na głowie mały czub z ciemnych piór o białych końcówkach. Od pokryw usznych wzdłuż szyi aż po pierś ciągną się pasy długich, czarnych lub brązowych piór, które mogą być nastroszone. Spód biały, wole ciemno nakrapiane. Pokrywy podogonowe ciemno pręgowane.