Botew usiłował zespolić walkę mas ludowych przeciw panowaniu tureckiemu z walką przeciw „rodzimym eksploatatorom”. Uważając, że rewolucja jest , dowodził, że powstanie zbrojne, , stanowi jedyną drogę do wyzwolenia Bułgarów z jarzma wszelkich obcych i rodzimych gnębicieli. Botew był przy tym socjalistą utopijnym i sądził, że dźwignią rozwoju społecznego są postępowe idee.
Twórczość Henryk Batowski nazywa Botewa największym poetą bułgarskimH. Batowski, Wstęp, s. LXXIII. Podkreśla przy tym nikłe rozmiary dorobku twórczego poety – znane są 24 jego wiersze. Jest możliwe, że napisał on więcej utworów, jednak nie przetrwały one do naszych czasów. Za tą tezą świadczy fakt, że zachował się tylko jeden autograf tekstu BotewaH. Batowski, Wstęp, ss. LXXIV–LXXV.
Najprawdopodobniej po wydaniu pierwszego i jedynego tomu swojej poezji (Pieśni i wierszy w 1875) Botew planował publikację drugiego zbioru utworów, co jednak uniemożliwiła jego śmierć w Bułgarii. Istnieje teza, jakoby poeta już w 1868 w Kałoferze przygotował do druku tom Pierwsze próby poetyckie, który miał zawierać utwory wierszowane oraz prozatorskie, nie został on jednak odnalezionyH. Batowski, Wstęp, s. LXXV. Z czasem Botew poświęcał coraz mniej czasu twórczości, poświęcając się działalności rewolucyjnej i publicystyceH. Batowski, Wstęp, s. LXXVI.