Prawdopodobnie autor użył jej, by podzielić swoje dzieło na pięć części, podobnie jak pięć ksiąg Tory, pięć części Eklezjastyka, pięć części w Księdze Przysłów, pięć części Księgi Psalmów.
Kazanie na górze (5,3–7,29) Mowa misyjna (10,5-42) Mowa o królestwie niebieskim – przypowieści (13,1–52) Mowa do uczniów o życiu wspólnoty (18,1–35) Mowa przeciw uczonym w Piśmie i faryzeuszom oraz mowa o dniach ostatecznych (23,1–25,46)
Owe pięć części stanowią zasadniczy zrąb dzieła Mateusza, poprzedzony został opisem dzieciństwa, a zakończony opisem męki i zmartwychwstania Jezusa. Dlatego co niektórzy twierdzą, że w istocie Ewangelia Mateusza dzieli się na siedem części – dramat w siedmiu aktach.
J.D. Kingsbury oraz jego uczeń D.R. Bauer zaproponowali podział księgi w oparciu o zwrot „Odtąd zaczął Jezus” zastosowany dwukrotnie, w Mt 4,17 oraz 16,21. Formuła ta ich zdaniem wyznacza punkty zwrotne w Ewangelii. W efekcie tego powstaje podział na trzy części: Osoba Jezusa (1,1–4,16) Zwiastowanie Jezusa (4,17–16,20) Pasja Jezusa (16,21–28,20).