Na przełomie XIX i XX wieku niektóre regiony Azji zostały ogarnięte przez powstania antyfeudalne. W latach 1905–1911 taka rewolucja miała miejsce w Persji, w 1908 roku – w Turcji, w latach 1911–1913 – w Chinach. Po I wojnie światowej i zwycięstwa bolszewików w Rosji w Azji nasiliły się tendencje niepodległościowe. W 1921 roku w Mongolii przy wsparciu bolszewików zwyciężyła rewolucja, w wyniku której w 1924 roku powstała Mongolska Republika Ludowa. W 1924 roku w Chinach wybuchła długotrwała wojna domowa między chińskimi komunistami i narodowcami z Kuomintangu. W latach 1931–1932 Japonią utworzyła państwo Mandżurskie i ustaliła jego władców, pięć lat później – armia japońska zajęła wschodnie Chiny, a w latach 1941–1942 – Azję Południową i Południowo-Wschodnią, pomagając dojść do władzy środowiskom anty-europejskim i rozwiązując większość kolonii. Po zakończeniu drugiej wojny światowej i kapitulacji wojska japońskie wycofały się z Azji, pozostawiając po sobie nowy układ, niechętny wobec Europejczyków.