Dynastia Maurjów – ród panujący w północnych częściach Indii w latach ok. 320–180 p.n.e.
Dojście do władzy i rządy W czasie podboju Persji przez Aleksandra Macedońskiego, Grecy zajęli w 325 p.n.e. również perskie terytoria w dolinie rzeki Indus. Wojska macedońskie nie miały jednak już ochoty na dalszy podbój subkontynentu indyjskiego i Aleksander ze swą armią zawrócił do Babilonu. Po jego śmierci terytorium Indusu weszło w skład nowo powstałego królestwa Seleukidów, rządzących w Mezopotamii.
W tym czasie na Półwyspie istniało kilka hinduskich królestw, z których największym było Królestwo Magadha, zajmujące całą północną część półwyspu. Jego władca Ćandragupta, po rozpadzie imperium Aleksandra wykupił od Seleukosa I obszary dorzecza Indusu za 500 słoni bojowych, powiększył również terytorium swego kraju na wschodzie subkontynentu. Ćandragupta w ciągu 24 lat swego panowania stworzył silne scentralizowane państwo i przeprowadził wielkie roboty melioracyjne, poprzez regulację rzek i budowę licznych kanałów nawadniających. Dał też początek dynastii królewskiej Maurjów.