thumb|Ssawki jemioły zagłębiające się w pędzie żywiciela thumb|Viscum minimum rosnąca na sukulencie z rodzaju wilczomlecz thumb|Viscum articulatum Jemioła (Viscum L.) – rodzaj pasożytniczych roślin z rodziny sandałowcowatych (dawniej wyodrębniany w rodzinie jemiołowatych). Obejmuje ok. 113–150 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje strefę tropikalną i umiarkowaną Starego Świata, przy czym największe zróżnicowanie jest w Azji i Afryce (na tym kontynencie rośnie 45 gatunków), w Australii występują 4 gatunki, a w Europie 2. Do flory Polski należy tylko jeden gatunek – jemioła pospolita V. album. Jemioła pospolita jako gatunek introdukowany rośnie także w zachodniej części Ameryki Północnej. Są to rośliny półpasożytnicze rosnące na drzewach iglastych i liściastych i za pomocą ssawek pobierające z nich wodę i sole mineralne.
Jemioła pospolita ogrywała dużą rolę w kulturze Celtów i wikingów, symbol płodności, odgrywała rolę w obrzędowości świąt zimowych wraz z innymi roślinami zimozielonymi, później związana też z obrzędowością chrześcijan – wykorzystywana jako ozdoba podczas świąt Bożego Narodzenia. Roślina wykorzystywana jest także jako lecznicza, przy czym ma także właściwości trujące.