Znaczenie kulturowe thumb W starożytności jemioła pospolita uważana była za dar bogów„Uwieńczenie jemiołą oznacza bowiem zdolność odżycia i zmartwychpowstania. Persefona, bogini śmierci, której jemioła, ten symbol życia, była właściwie poświęconą, przedstawia się równocześnie jako bogini wegetacyjna, darząca życiem.” w: Lud: Organ Polskiego towarzystwa ludoznawczego. 1910 t, 16. s. 32. Przypisywano jej właściwości magiczne„Jemioła wiecznie zielona krzewina pasożytnicza, w mitologiach symbolizująca jedność życia i śmierci.” w: Andrzej M. Kempiński. Słownik mitologii ludów indoeuropejskich. 1993 s. 208. Szczególnie rośliny rosnące na dębach„była świętą rośliną kapłanów druidów (głównie wówczas, gdy rosła na dębie” w: Słownik mitologii ludów indoeuropejskich s. 208 (ew. okazy podobnego do jemioły gązewnika) uchodziły za talizman„Jemioła, która pozostaje zielona na bezlistnym drzewie, podobnie jak choinka może tu być interpretowana jako symbol życia.” w: Boże Narodzenie w polskiej kulturze s. 27, ponad który nie było większej świętości. Druidzi traktowali ją w sposób szczególny – ścinanie jemioły było ważnym obrzędem w ich wierzeniach„Najbardziej znany i najczęściej cytowany jest fragment z Pliniusza Historii naturalnej opisujący jak to biało odziani druidzi zbierali w białe płótno jemiołę złotym sierpem ściętą z dęba.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jemioła · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.