Wydajność miodowa z 1 ha wierzb wynosi około 35 kg. Roślina lecznicza – kora wierzby zawiera salicynę, z której uzyskano kwas acetylosalicylowy. Szybko rosnące gatunki wierzby znajdują zastosowanie jako naturalny materiał opałowy. Od dawna długie młode gałązki wierzby znajdują zastosowanie w wikliniarstwie. Szczególnie cenione są pędy wierzby wiciowej S. viminalis. Wierzba ma wszechstronne zastosowanie w gospodarce, gdyż drzewa te dają dziesięciokrotnie szybszy przyrost masy drzewnej z ha niż sosna i świerk, a ich drewno ma podobne właściwości jak drewno topól. Wierzby sadzi się jako rośliny pionierskie przy zagospodarowaniu nieużytków i w celu zapobieżenia erozji gleb. Wykorzystywana jest także w zadrzewieniach krajobrazu otwartego, w parkach i osiedlach mieszkaniowychMarek Żukow-Karczewski, Wierzba - drzewo najmniej cenione, "AURA", nr 3/1994 r..
Udział w kulturze Wierzba (rodzaj) wymieniona jest w kilku księgach Biblii: Kpł 23,40, Iz 15,7. Hi 40,22, Am 6,14. W Ziemi Świętej występują dwa gatunki wierzb: wierzba ostrolistna i wierzba biała, opisy dotyczą więc jednej z nich lub obydwu. Ponadto w Biblii często wierzba mylona jest lub nieodróżniana od topoli eufrackiej. W Talmudzie wierzba jest jednym z czterech gatunków roślin, z których gałązek Żydzi tworzą bukiet lulaw noszony podczas święta Sukkot.
Przypisy
Kategoria:Wierzbowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza