Komponował głównie opery (115), ale także oratoria, msze, motety, kantaty, madrygały i psalmy. Jego syn Domenico Scarlatti (1685–1757) również był znanym kompozytorem.
Interesował się kulturą polską, wyrażając to np. poprzez oratorium „San Casimiro rè di Polonia”.
Wybrane opery (tytuł, data i miejsce pierwszego przedstawienia)
Gli Equivoci nel sembiante (1679, Bolonia (jako L’Errore innocente)) L’Honestŕ negli Amori (6 lutego 1680, Palazzo Bernini w Rzymie) Il Pompeo (1683, Palazzo Colonna w Rzymie) Pirro e Demetrio (1684, Teatr San Bartolomeo w Neapolu) Rosmene overo L’Infedeltŕ fedele (1688, Palazzo Reale w Neapolu) Gli Equivoci in amore overo La Rosaura (grudzień 1690, Rzym) La Caduta dei Decemviri (listopad 1697, Teatr San Bartolomeo w Neapolu) L’Eraclea (1700, Teatr San Bartolomeo w Neapolu) Il Mitridate Eupatora (1707, Teatr San Giovanni Crisostomo w Wenecji) Il Tigrane ossia L’egual impegno d’amore e di fede (16 lutego 1715, Teatr San Bartolomeo w Neapolu) Le Dirindine (1715, Teatr Capranica w Rzymie) Ifigenia in Aulide (4 listopada 1718, Wiedeń) Il trionfo dell’onore (26 listopada 1718,