Mieszkała najpierw w Sopocie, a później w Warszawie. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie. W 1963 wyszła za mąż za inżyniera, Leopolda Przemyka. Zadebiutowała w 1957 roku w prasie (wiersz Mama w tygodniku „Nowa Kultura”). Była związana z Orientacją Poetycką Hybrydy, należała do Związku Literatów Polskich (1964–1983) i Polskiego PEN Clubu (od 1981). W 1975 roku otrzymała Nagrodę „Pierścienia” za całokształt twórczości. Od roku 1977 drukowała swoje wiersze w drugim obiegu, m.in. w piśmie „Zapis”.
W 1964 roku Barbara Sadowska była przesłuchiwana w ramach śledztwa w sprawie śmierci Bohdana Piaseckiego. Pod wpływem wydarzeń marcowych w 1968 roku oraz wydarzeń grudniowych w 1970 roku od lat 70. działała w opozycji antykomunistycznej, za co była prześladowana przez Służbę Bezpieczeństwa, m.in. kilkakrotnie aresztowana. Z powodu próby przewiezienia zakazanej literatury z Paryża do Polski Ludowej oraz podpisania się przeciwko zmianom w konstytucji była inwigilowana przez Wydział III KS Milicji Obywatelskiej w ramach SOR Paryżanka nr. rej. 13686 (1976–1977 AIPN, 01322/628, AIPN, 01326/98)Aparat represji wobec księdza Jerzego Popiełuszki 1982-1984, t. I, Warszawa 2009, s. 164–165..