Działalność Mitoraj dzielił swój czas pomiędzy Paryż i Pietrasantę, gdzie od 1983 miał swoją pracownię. Włochy stały się ważnym źródłem zamówień publicznych, a zaproszenie do udziału w Biennale w Wenecji w 1986 roku pomogło Mitorajowi umocnić swoją międzynarodową renomę. Tematyką jego rzeźb było ludzkie ciało w stanie kruchości. Artysta odwoływał się często do greckich postaci mitycznych np. Ikara, Tyndareosa, Centaura, Erosa, Marsa, Gorgon i wskazywał na ich ułomność przez wyolbrzymienie, fragmentację i umyślne spękania i uszkodzenia powierzchni posągów, lub powalenie ich na ziemię. Jego sztuka była czasami odbierana jako kicz.
Ostatnie prace Mitoraja były niezwykle różnorodne, od projektów scenografii i kostiumów do spektaklu „Aida” w Dosze w Katarze w 2012 roku, po wystawę „Ślady czasu”, która odbyła się na początku tego roku w Contini Art UK w Londynie z korpusami z odciętymi głowami i pozbawionymi kończyn torsami, często podziurawionymi lub rozszczepionymi, jako przykład dychotomii: doskonałości połączonej z niedoskonałością.
Zmarł 6 października 2014 w Paryżu. Pochowany jest na cmentarzu w Pietrasancie. W tejże miejscowości powstaje muzeum jemu poświęcone.