Historia Ujęcia infiltracyjne zawsze budowane były na lądzie. Metodę pobierania wody spod dna rzeki opracował Włodzimierz Skoraszewski. Jej przewaga nad filtrami w brzegach polega na tym, że na nieuregulowanej rzece występuje zjawisko stałego przesuwania się rumowiska dennego. Zapewnia to ujęciom stałą, naturalną wymianę złoża. W Warszawie dodatkowo dwa spulchniacze „Chude Wojtki“, pływające stale w okolicach Grubej Kaśki i położonych wyżej dwóch ujęć brzegowych, strugami wody pod ciśnieniem spłukują wierzchnią, najbardziej zanieczyszczoną warstwę. Nurt Wisły nanosi wtedy kolejną warstwę.
Nazwa „Chudych Wojtków” jest nawiązaniem do szczupłego i wysokiego Jerzego Wojtkowskiego, który w latach 60. opracował technologię hydraulicznego spulchniania złoża filtracyjnego. Prototypowa jednostka została zbudowana w latach 1968-1969, oddana do eksploatacji w roku 1971 i wykorzystywana do lata 90.. „Chudy Wojtek II” został zwodowany w 1980 roku, a „Chudy Wojtek III” w 1998 roku.
Rozruch Grubej Kaśki nastąpił 22 września 1964.
Z powodu zmian klimatu i coraz częstszymi i dłuższymi okresami suszy, których skutkiem są niskie stany wody w Wiśle, w 2024 roku Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st.