W 1588 porozumiano się w sprawie spornego terytorium, jednak różnice religijne i inne tarcia spowodowały nowe wytyczanie i regulacje granicy w 1604, na które Jastrowie wydało 99 florenów. mały|lewo|Budynek dawnego ratusza (przeł. XVI w. i XVII w.). Na fasadzie znajduje się kamienny herb miasta i data nadania praw miejskich 1603 W 1602 wojewoda kaliski, będący wówczas także starostą ujsko-pilskim, nadał Jastrowiu statut miasta. Miało to na celu podniesienie dochodów starostwa z tytułu podatków. Przywilej ten zachował niektóre typowe dla feudalnej wioski właściwości. Dokument ustalał trzy jarmarki, a każdy z nich trwał cztery dni. Starosta zachował sobie prawo wyboru burmistrza oraz prawo kontroli miejskiego sądownictwa. To, że Jastrowie zostało podniesione do rangi miasta, nie uchroniło go od pozostawienia wiejskiego sołectwa. Prawa miejskie nadane przez starostę potwierdził 5 marca 1603 król Zygmunt III. W XVII i XVIII w. w Jastrowiu był silny ośrodek produkcji sukna, oparty na wypasie miejscowych owiec i surowcu z nich pozyskiwanym – wełnie owczej. Cech sukienników odgrywał istotną rolę w życiu miasta przez ponad dwa stulecia (świadczyć o tym może to, że w Jastrowiu nad Młynówką zbudowano 2 folusze). W 1772 miasto zajęły Prusy.