Gabriel Jan Podoski herbu Junosza (ur. 17 marca 1719 w Podosiu, zm. 3 kwietnia 1777 w Marsylii) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, konsyliarz Rady Nieustającej od 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 536., prepozyt krakowskiej kapituły katedralnej w latach 1754–1767Jan Szczepaniak, Spis prałatów i kanoników kapituły katedralnej oraz kapituł kolegiackich diecezji krakowskiej (XVIII wiek), Kraków 2008, s. 14., opat komendatoryjny paradyski, tyniecki i miechowski w 1775 rokuKolęda warszawska na rok 1775, [b.n.s], kapelan konwentualny maltański ad honorem (w zakonie po 1745 roku)Jerzy Baranowski, Marcin Libicki, Andrzej Rottermund, Maria Starnawska, Zakon Maltański w Polsce, Warszawa 2000, s. 222., kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys Był synem Mikołaja Podoskiego i Marianny z Rokitnickich. Po nauce w Kolegium Jezuitów w Braniewie, w 1739 rozpoczął wraz z bratem Franciszkiem studia w kolegium pijarów w Rzymie. W 1742 uzyskał niższe święcenia duchowne, został doktorem obojga praw na Akademii Krakowskiej. 28 lipca 1743 przyjął święcenia kapłańskie. Złośliwi utrzymywali, że wtedy odprawił jedyną mszę w swoim życiu podczas prymicji.