W odróżnieniu od armaty 18-funtowej, która używała amunicji zespolonej, haubicoarmata 25-funtowa używała amunicji rozdzielnego ładowania. Kompletny nabój składał się z pocisku i osobno ładowanej łuski, w której umieszczano do trzech dostępnych ładunków prochowych w woreczkach, tworząc ładunek 1, 2 lub 3 (najsilniejszy). Przy pełnym ładunku numer 3 donośność wynosiła 10 790 m. Pomimo zastosowania amunicji składanej, działo miało dużą szybkostrzelność, a przy tym zachowano możliwość zmiany masy ładunku miotającego, a tym samym odległości strzału. Dodatkowo opracowano specjalny ładunek supercharge, zwiększający maksymalną donośność działa do 12 253 m, co jednak wymusiło dodanie w późniejszych modelach armaty hamulca wylotowego (od 1942). Z działa można było wystrzeliwać pociski burzące, dymne, przeciwpancerne, oświetlające i zapalające.
25-funtówka miała zarówno celownik teleskopowy do prowadzenia ognia na wprost, jak i standardowy celownik do prowadzenia ognia pośredniego. Obsługa działa była chroniona dużą tarczą pancerną.