część miasta) był centrum handlowym, które wspierało ambicje Nobunagi.
Kawara nad rzeką Nagara była w okresie Edo (1603–1868) ruchliwym portem dla handlarzy drewnem i papierem. Stare domy drewniane, liczące około 120 lat, pozostają nienaruszone. Oprócz sklepów o długiej tradycji, przekazywanych z pokolenia na pokolenie, wiele domów jest obecnie kawiarniami.
Trzy chramy Na terenie miasta znajdują się trzy chramyW piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → "shrine", a tera → "temple". shintō, których bóstwa mają związek rodzice-dziecko: Inaba (ojciec), Kogane (matka) i Kashimori (dziecko). Odwiedzanie tych trzech sanktuariów jest zwyczajem od czasów Edo. Mówi się, że wizyta we wszystkich trzech chramach przynosi szczęście rodzinie.
Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, chemiczny, maszynowy, lotniczy, papierniczy, szklarski oraz rzemieślniczy.
Galeria
Ludzie związani z Gifu
Zobacz też Oficjalna strona miasta Tramwaje w Gifu Informacja o zamku
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Miasta w prefekturze Gifu