Rudolf Schenker tak to przedstawił: Codziennie mówiono o nas w wiadomościach, musieliśmy się jakoś bronić. Nasz były dyrektor handlowy, którego musieliśmy zwolnić, przedstawił prasie swoją wersję wydarzeń i, ku naszemu zdziwieniu, Francis trzymał jego stronę i porzucił karierę. Musieliśmy to jakoś wytrzymaćMartin Popoff, Wind of change- historia zespołu Scorpions, Kagra 2016, str. 246.

Sam Buchholz skomentował swoje odejście następująco: Latem 1991 roku zatrudniono nowych ludzi, którzy zajęli się interesami zespołu. I okazało się, że mam zupełnie inne zdanie na temat przydatności, efektywności i zamierzeń tych osób niż koledzy. (...). Zostałem [też wówczas, przyp. aut.] ojcem bliźniaczek, a miałem też półtorarocznego syna i uznałem, że chcę więcej czasu poświęcić rodzinieTeraz Rock – wydanie specjalne o Scorpions, praca zbiorowa, Teraz Rock 2025, s. 19.

Po opuszczeniu Scorpions Buchholz wydał w 1996 roku podręcznik dla basistów Bass magic, a od 2005 roku wrócił do grania najpierw z Ulrichem Rothem, zespołem Dreamtide, a w latach 2012–2016 z Michaelem Schenkerem oraz Hermanem Rarebellem w ramach projektu Temple of