thumb|240px|Zaznaczony przebieg murów miejskich na tle współczesnej zabudowy thumb|240px|Baszta "Strażacka" i Baszta Katarzynek. Zrekonstruowane obwarowania na dziedzińcu straży pożarnej thumb|240px|Baszta Armatnia thumb|240px|Zachodni fragment murów przy ul. Ludgardy thumb|240px|Furta zamkowa muru zewnętrznego (1925) thumb|240px|Południowy fragment murów (pocz. XVIII w.), w pobliżu dawnej Bramy Wrocławskiej, za murami widoczna fara mały|240px|Tablica pamiątkowa Mury miejskie Poznania – zespół budowli obronnych wzniesionych w celu ochrony średniowiecznego miasta lokacyjnego przed ingerencją zewnętrzną.
Historia Obwarowania drewniano-ziemne zaczęły być budowane wokół miasta, wkrótce po lokacji w 1253 roku. Pierwsza wzmianka o istnieniu murów obronnych pochodzi z 1297 roku, w której Władysław Łokietek zwolnił kościół poznański z obowiązków ciążących na mieszczanach poza trzymaniem straży na murach. Przypuszczać można, że mury zostały wzniesione około 1280 rokuJarosław Widawski "Miejskie Mury Obronne w Państwie Polskim", wyd. MON, 1973. Do końca XIII wieku istniał już pełny obwód muru długości 2300 kroków (ok. 1725 m), wysokości ok. 7 m (baszty muru wewnętrznego miały 11 m), posiadający 32 wykusze.