Armata 18-funtowa (Ordnance QF 18-pounder) – armata polowa kalibru 84 mm używana przez armię brytyjską w czasie I wojny światowej i w początkowym okresie II wojny światowej. thumb|240px|Armata 18-funtowa Mk I lub II w oryginalnej postaci podczas walk I Wojny Światowej thumb|240px|Armata 18-funtowa Mk IV na łożu Mk III lub IV 240px|thumb|Armata 18-funtowa Mk IV na łożu dwugonowym MkV, zmodyfikowanym podczas II wojny światowej przez dodanie ogumionych kół
Historia Armata 18-funtowa powstała w wyniku poszukiwania nowoczesnej szybkostrzelnej armaty polowej dla Armii Brytyjskiej na początku XX wieku. W 1901 roku wydano specyfikację na opracowanie armaty, a w 1903 przeprowadzono jej próby. Wraz ze lżejszą armatą 13-funtową o takiej samej konstrukcji, przeznaczoną dla artylerii konnej, została przyjęta na uzbrojenie w grudniu 1904 roku. Zastępowały one zakupione w niewielkich ilościach w Niemczech armaty 15-funtowe. Armaty 18-funtowe zaczęły wchodzić na wyposażenie w 1906 roku. Pierwsze modele armaty 18-funtowej, Mk I i Mk II różniły się jedynie technologią wykonania lufy. Charakterystyczną cechą konstrukcyjną, podobnie jak armaty 13-funtowej, był sprężynowo-olejowy oporopowrotnik umieszczony nad lufą i łoże z pojedynczym rurowym ogonem.