Ośrodka Rekrutacyjno-Szkoleniowego gdańskiej NSDAP składał się z: budynku koszar (późniejszy lazaret), domu oficerów – instruktorów wojskowych, schronu przeciwlotniczego (obecnie niedostępny – zasypany), baraków magazynowych na sprzęt wojskowy (fundamenty), strzelnicy polowej (teren na północ od Góry Mew).
W okresie lata 1939 prowadzono na polowej strzelnicy ośrodka szkolenie dla wydzielonych grup SS-Wachsturmbann „Eimann”, w zakresie przygotowania i prowadzenia masowych egzekucji leśnych. W latach 1941–1944 ośrodek pełni funkcję szpitala i sanatorium dla żołnierzy rannych na froncie wschodnim.
Teren rezydencji gauleitera był też, od listopada 1944 do stycznia 1945, miejscem zwożenia z terenu Gdańska zagrożonych nalotami dzieł sztuki i archiwów partyjnych NSDAP. Część archiwum zostało zdeponowane w jednym ze schronów przeciwlotniczych, wybudowanych na tym terenie w 1941.
Ze wspomnień wynika, iż wybudowano tam również w 1941 schron na ok. 150 osób. Znajdował się on w części wschodniej terenu ośrodka, pod masywną zalesioną obecnie wydmą o wysokości ponad 30 m n.p.m., o nazwie "Mewia Góra" (Möwe Berg). Schron został po wojnie prawdopodobnie wysadzony przez Rosjan i zasypany.