W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. W 1981 nawiązał współpracę z Niezależnym Zrzeszeniem Studentów Politechniki Warszawskiej i poparł strajk studentów na tej uczelni. W czasie stanu wojennego i po jego zakończeniu był zaangażowany w działalność wspierającą studentów represjonowanych za działalność opozycyjną. W latach 1990–1992 zasiadał w radzie dzielnicy Mokotów, był również delegowany do Rady m.st. Warszawy. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. Od 11 lipca 1992 do 26 października 1993 z rekomendacji Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego sprawował urząd ministra edukacji narodowej w rządzie Hanny Suchockiej.
Został przewodniczącym Polskiego Komitetu Ochrony Odgromowej SEP, członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz członkiem komitetu naukowego III Konferencji Smoleńskiej poświęconej katastrofie samolotu Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2024) Krzyż Wolności i Solidarności (2024)
Wybrane publikacje Technika wysokich napięć, Warszawa 1995. Trendy rozwojowe ochrony odgromowej budowli, Warszawa 1996. Laboratorium techniki wysokich napięć, Warszawa 2006.
Przypisy
Bibliografia