Marcin Stachecki (ur. 4 listopada 1905 w KozłowieBogumił Wojcieszak: "Nie dajmy zginąć ofiarom... . Opaleniczanie w latach II wojny światowej", Wydawnictwo Opalgraf, Opalenica 2013, , Str. 143, zm. 1943) – zawodowy oficer. Żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotnika rolnego Ignacego i Katarzyny z Ludwiczaków. Był jednym z ośmiorga dzieci w tej rodzinie. Po ukończeniu 4-klasowej szkoły podjął pracę wraz z ojcem na folwarku. W 1926 r. powołano go do czynnej służby wojskowej w 55 pp. w Lesznie, którym wówczas dowodził płk. dypl. Stefan Rowecki – późniejszy gen. "Grot". Pozostał w wojsku. W 1935 r. zdał konkursowy egzamin do Szkoły Podchorążych dla podoficerów w Bydgoszczy. W 1938 r. już jako podporucznik, został skierowany do służby w 45 p. Strzelców Kresowych w Równem. Z pułkiem tym, w składzie 13 DP Armii "Prusy" walczył podczas wojny obronnej Polski w 1939 r. Wzięty do niewoli uciekł i zgłosił się w Łodzi do dyspozycji tworzącego się Związku Walki Zbrojnej. W lutym 1940 r. mianowano go zastępcą Komendanta Obwodu ZWZ w Sieradzu – kpt. Aleksandra Ogrodnika, po którego aresztowaniu przejął obowiązki używając pseudonimów: "Colliba", "Wujek", "Stary", "Świt" i in.