W 415 roku władzę w imperium objął Kumaragupta I. Za jego panowania na północno-zachodnich rubieżach subkontynentu indyjskiego pojawili się Heftalici (Biali Hunowie). Ok. 454 roku Heftalici po raz pierwszy najechali na terytorium właściwych Indii. Hunowie zostali pokonali w następnych latach przez , panującego w latach 454–467. Na skutek braku królewskiej kontroli nad podbitymi wcześniej regionami oraz lokalnymi posiadaczami ziemskich imperium Guptów popadło w kryzys. Po śmierci Skandagupty rozpoczął się rozpad imperium. Kolejni władcy nie byli w stanie zapobiec dalszemu rozpadowi imperium.
Ostatnim władcą imperium był , panujący w latach 477–495. Ok. 495 roku Hunowie po raz drugi najechali na imperium Guptów. Wódz Heftalitów Toramana pokonał zjednoczone księstwa indyjskie pod wodzą Guptów. W 495 roku zmarł Buddagupta. Jego synowie podzielili imperium na część zachodnią i wschodnią, które miały prowadzić niezależną od siebie politykę. W obu częściach władza nad większością obszarów była wyłącznie nominalna.
Imperium Guptów upadło ok. 540 roku. Okres ten pokrywa się z czasem schyłku panowania Heftalitów. Po upadku potomkowie Guptów utrzymywali władzę w Magadzie.